Wizyta w japońskim onsenie, czyli naturalnym gorącym źródle zasilanym geotermalnie, to jedno z najbardziej urzekających i autentycznych doświadczeń, jakich można doświadczyć podczas podróży do Kraju Kwitnącej Wiśni. Tradycja ta sięga setek, a nawet tysięcy lat wstecz, łącząc w sobie dawne rytuały oczyszczenia o podłożu religijnym oraz codzienną potrzebę regeneracji ciała i umysłu. Zgodnie z japońskim prawem, aby woda mogła zostać oficjalnie zaklasyfikowana jako onsen, musi wypływać z wnętrza Ziemi o temperaturze co najmniej 25°C lub zawierać odpowiednie stężenie minerałów, takich jak siarka, żelazo czy sód. Choć kąpiele te przynoszą niezwykłe ukojenie dla zmęczonych podróżą mięśni oraz poprawiają krążenie krwi, wiążą się z rygorystycznym kodeksem zachowań, który dla obcokrajowców bywa początkowo onieśmielający.
Zrozumienie etykiety: Czystość przede wszystkim
Najważniejszą zasadą panującą w każdym japońskim onsenie jest bezwzględny wymóg skrupulatnego umycia całego ciała przed wejściem do wspólnego basenu. Strefy prysznicowe wyposażone są w niskie stołki oraz ręczne słuchawki prysznicowe – tradycja nakazuje siedzieć podczas mycia, aby nie zachlapać sąsiadów. Użycie mydła i szamponu oraz dokładne spłukanie piany to absolutny obowiązek higieniczny. Warto pamiętać, że woda w basenach onsenowych jest współdzielona przez wszystkich kąpiących się, dlatego wejście do niej bez wcześniejszego oczyszczenia uchodzi za największeowe faux pas. Co więcej, do samego basenu wchodzi się całkowicie nago. Choć koncepcja ta może budzić obawy u osób przyzwyczajonych do zachodnich standardów spa, Japończycy traktują to jako wyraz powszechnego równouprawnienia i naturalnego współistnienia, określanego pojęciem „hadaka no tsukiai”, czyli „nagiej przyjaźni”. Osoby odczuwające zbyt duży dyskomfort mogą szukać obiektów oferujących prywatne pokoje kąpielowe do wynajęcia na wyłączność, znane jako kashikiriburo lub kazokuburo.
Zasady panujące w basenie i kwestia ręczników
Kolejnym żelaznym prawem japońskich gorących źródeł jest zakaz zanurzania ręcznika w wodzie basenowej. Niewielki ręcznik, który otrzymuje się w obiekcie, służy do ocierania potu i mycia się, a podczas kąpieli najczęściej składa się go i kładzie na głowie lub odkłada na skraju basenu. Duży ręcznik kąpielowy pozostaje w szatni i nie wolno wnosić go do strefy mokrej. Do basenu wchodzi się powoli i spokojnie, bez gwałtownych ruchów, skakania czy pływania. Onsen to przestrzeń przeznaczona do głębokiej relaksacji, medytacji i wyciszenia, dlatego panuje tam zasada zachowania ciszy lub mówienia bardzo cichym głosem, aby nie zakłócać spokoju innych gości. Przestrzeganie tych prostych reguł nie tylko gwarantuje szacunek dla lokalnej kultury, ale pozwala w pełni czerpać radość z dobroczynnych właściwości mineralnych wód.
Źródło: www.lonelyplanet.com

